Strugi węglowe

 

Strugi są urządzeniami urabiającoładującymi pracującymi przy głębokości skrawu g, równej wielkości zabioru z. Wielkość ta wynosi od kilku do kilkunastu cm. Zasada urabiania strugiem (rys. 1) polega na przeciąganiu głowicy urabiającej 2 za pomocą napędów i cięgna łańcuchowego 1 wzdłuż całej długości przenośnika ścianowego 3. Przenośnik wraz ze strugiem jest dociskany do calizny węglowej przesuwnikami 4 i przesuwany o wielkość g = z po każdym przejściu struga.

Zasady pracy struga

Rys. 1. Zasady pracy struga

 

Głowica struga jest wyposażona w dwa zestawy noży do pracy w dwu kierunkach. W celu uniknięcia tarcia i niszczenia się zestawu noży niepracującego przy danym kierunku ruchu, stosuje się samoczynne przestawianie głowicy lub noży. Zestaw noży pracujących ma zostać wysunięty ku caliźnie, a zestaw noży nie pracujących aktualnie ma być cofnięty.

Głowica struga może być prowadzona różnymi sposobami wzdłuż przenośnika. Sposób prowadzenia musi zapewnić nie tylko przesuwanie się głowicy wzdłuż przenośnika bez nadmiernych oporów i łatwe ładowanie urobku na przenośnik, lecz również odpowiednie usytuowanie głowicy względem spągu i przenośnika oraz prawidłowe przeniesienie sił docisku z przesuwników na strug.

Rozróżnia się prowadzenia z mieczem podprzenośnikowym (przykład takiego rozwiązania przedstawia rys 2a) oraz prowadzenie ślizgowe (przykład rys. 2b).

Typ prowadzenia głowic struga wzdłuż przenośnika          Typ prowadzenia głowic struga wzdłuż przenośnika

Rys. 2. Typ prowadzenia głowic struga wzdłuż przenośnika

Stosowanie miecza podprzenośnikowego zwiększa opory tarcia, gdyż ciężar przenośnika powoduje tarcie rynien o miecz, jak i tarcie miecza o spąg. Przy prowadzeniu ślizgowym występują trudności w przeniesieniu momentu sił docisku.

Współpraca przenośnika i struga nie ogranicza się tylko do prowadzenia głowicy i przenoszenia siły docisku. Przenośnik przejmuje urobek ładowany przez strug i stanowi bazę do umocowania napędów struga oraz prowadzeń łańcucha ciągnącego strug.

Ważnym zagadnieniem jest dostosowanie wydajności urabiania struga do wydajności przejmowania urobku przez przenośnik. Stosuje się różne prędkości struga względem przenośnika. Mogą być mniejsze lub większe, ale nigdy takie same gdyż przy ruchu zgodnym przenośnik zostałby zasypany przez urobek.

W zespole przenośnika i struga zwykle są dwa napędy na dwu końcach przenośnika. Służą do napędzania łańcucha zgrzebłowego, a następne dwa napędzają łańcuch strugowy. Przykładowe rozwiązanie przedstawia rysunek 3.

Układ napędowy struga;  1- trasa przenośnika zgrzebłowego,  2- kadłub napędu,  
3 - silniki elektryczne, 4 - przekładnia przenośnika, 5 – przystawka strugowa

 

Rys. 3. Układ napędowy struga;  1- trasa przenośnika zgrzebłowego,  2- kadłub napędu, 

3 - silniki elektryczne, 4 - przekładnia przenośnika, 5 – przystawka strugowa

 

Zalety strugów. Proste ładowanie, postęp ściany krótkim krokiem sprzyja dobremu utrzymaniu stropu, urobek ze ściany strugowej ma dobre uziarnienie (gruby sortyment), a struga urobku jest dość równomierna.

Wady strugów. Zła praca strugów przy większej twardości węgla oraz przy dużej wysokości głowicy.

 

Zebrał i opracował: Czesław Zając

 

Bibliografia:

- Antoniak J., Opolski T.: Maszyny górnicze część II, Wydawnictwo Śląsk

- Opolski T., Brączek E.: Strugi węglowe, Wydawnictwo Śląsk 1969